Fietsparkeren bij het station.

Let Op.

Sinds kort is de plaatselijke politieverordening aangepast. Dat betekent dat fietsen voortaan niet langer dan drie weken op het stationsplein mogen staan. Aan fietsen wordt een sticker bevestigd om u te waarschuwen. Zie de foto. Heeft u ervaringen opgedaan, goede (Hé, er is meer ruimte en er zijn minder wrakken) of slechte (Hé, mijn fiets is wegehaald na één dag)? Meldt het ons.

Vathorst in de bocht.

Vathorst in de bocht.

Nog nooit vertoond, maar nu te zien in Vathorst: een rotonde die voor een deel ingericht is als twee-richtingen rotonde. Je mag op twee stukjes van de rotonde twee kanten op, terwijl op de overige twee stukjes een verplichte rijrichting geldt. En dat wordt afgedwongen door een abrupte versmalling van het fietspad.Te zien op de Hanzeboulevard. Probeer het ook en stuur uw reactie naar ons toe.

Historische Fietstocht op zondag 17 mei 2009.

In het kader van de festiviteiten rond het 750-jarig bestaan van onze mooie stad heeft de Fietsersbond een fietstocht ontwikkeld die door alle wijken van de stad voert. Het oude centrum en historie, dat gaat goed samen, zult u denken, maar Nieuwland? Kattenbroek? Hoewel de meeste wijken van Amersfoort pas na 1900 gebouwd zijn, lagen die gronden er natuurlijk wel en werden ze ook gebruikt. De tocht vormt een soort klaverblad met vier lussen die door de vier windstreken gaan. Op vele plaatsen geeft de beschrijving u interessante wetenswaardigheden over de historie van die plek.
Ieder van de lussen begint op de Hof en zal, rustig fietsend en af en toe stilstaand om te lezen en te kijken, ongeveer anderhalf uur vergen en u weer terugbrengen naar de Hof. Genoeg gelegenheid dus om te pauzeren onder het genot van een kopje koffie op een van de terrassen.
Enkele actieve leden van de Fietsersbond Amersfoort zullen vanaf 10 uur een kraampje op de Hof bemannen waar u voor slechts 1 euro de uitgebreide routebeschrijving kunt verkrijgen. Natuurlijk krijgt u er een aardigheidje van de Fietsersbond bij. Wat dat is blijft nog even een verrassing.
De Historische Fietstocht staat ook in de evenementenkalender gepland op zondag 17 mei. Dat wordt ongetwijfeld een mooie voorjaarsdag en wij verwachten dan ook vele enthousiaste mensen die de gelegenheid zullen aangrijpen om delen van Amersfoort te doorkruisen waar men normaal niet zo gauw zou komen.

Fietsparkeren in de stationsstalling

Bent ook forens en in het bezit van een maand- of jaarkaart van de stalling op het Stationsplein? Ik wel, en ik begin niet altijd vroeg. Dus ik kom wel eens om 8.30 uur of later in de stalling, en tref dan volle fietsrekken aan. In de onderste laag, ruimte zat bovenop. Mannen, en dat ben ik, worden sowieso door de beheerder van de stalling opgeroepen om hun fiets manmoedig in de bovenste rekken te zetten. Die rekken zijn van een verouderd model, en het resultaat is altijd vieze handen en een verrekte schouder. De gemeente heeft dat in haar gratis stallingen op het Jorisplein en bij de Kamperbinnenpoort beter gedaan.
Zie in het joetoepfilpmje mijn geklungel om de fiets in de stationsstalling in het bovenste rek te zetten.



Nu heeft NS Fiets vorig jaar voor de maandkaarthouders hele moderne toegangspoortjes gebouwd. Met een key card in plaats van een papieren kaartje open je het modern ogende hardglazen deurtje. Lastig als je vergeten bent je abo tijdig te verlengen, want dan moet je je fiets laten staan, naar boven hollen om alsnog te betalen en je card te activieren, naar beneden hollen en nu wel door het poortje en dan weer twee trappen op naar het station.


Waarom van die verouderde rekken en wel zo'n hypermodern obstakel?

Fietsbalans: fietsklimaat verbeterd

Eindelijk, het rapport van de Fietsbalans is gereed. Op 21 april presenteerden we het aan de wethouder op het Plein in de hal van het stadhuis.

De Fietsbalans is een onderzoek naar het fietsklimaat in meer dan 40 steden. Het onderzoek is in Amersfoort uitgevoerd door de Fietsersbond met steun van de gemeente Amersfoort. Wat blijkt? Op 6 van de 10 onderzochte aspecten scoort Amersfoort beter dan in 2000, maar er is ook achteruitgang. Het comfort van het wegdek is verslechterd in vergelijking met 2000. En verrassend is de achteruitgang van de concurrentiepositie van de fiets ten opzichte van de auto.

Het Amersfoortse verkeersbeleid van de afgelopen jaren heeft belangrijke verbeteringen in het fietsklimaat tot stand gebracht. Het fietsaandeel is gestegen met 4 procent: van 37% naar 41%. Het verkeersveiligheidsrisico daalde in die periode met 25%.
Maar het fietsklimaat blijft op een aantal punten achter bij de ambities van de gemeente. Het fietsnetwerk (routes, fietspaden) heeft gemiddeld een matige kwaliteit. De gemiddelde snelheid met de fiets is laag omdat in de stad en bij stations veel moet worden gelopen. Ook de afstelling van verkeerslichten kan voor fietsers worden verbeterd. De gemeente heeft de afgelopen jaren geïnvesteerd in de bereikbaarheid van de stad voor de auto. Dat alles beïnvloedt de concurrentiepositie van de fiets negatief.
Amersfoort hanteert de Duurzaam Veilige inrichting van fietsroutes als uitgangspunt voor de inrichting van wegen. Op 50 km wegen moeten fietsers en auto’s worden gescheiden. Helaas laat de toepassing van Duurzaam Veilig in de praktijk sterk te wensen over. Op bijna de helft van de in de Fietsbalans onderzochte routes met een 50 km regime ontbreken gescheiden fietspaden. En nog eens 20% van de fietsstroken op die wegen is te smal. De Amersfoortse Fietsersbond wijst daar regelmatig op bij herinrichtingsplannen van de gemeente zoals bij het traject Vondellaan-Gasthuislaan en straks op de Van Randwijcklaan.

De fietsers voelen die matige kwaliteit. De Fietsbalans laat zien dat een te grote groep ontevreden is over comfort, verkeersveiligheid en sociale veiligheid. Het rapport komt met 11 aanbevelingen om het Amersfoortse fietsklimaat nog verder te verbeteren.

Fijner Fietsen Inspectierondje 13 maart 2009
Vrijdag de dertiende was een prima dag voor een inspectierondje: zonnetje, niet te koud, weinig wind, wat wil je nog meer?
Rob en ik gingen langs een aantal knelpunten die al tamelijk lang op de lijst staan om te zien hoe het ermee stond. We begonnen bij de Noordewierweg bij de kruising met de Puntenburgerlaan. De klacht was dat de vluchtheuvels in donker slecht zichtbaar waren omdat de randen in donkergrijze steen waren uitgevoerd. De zon scheen al, maar het leek wel of ook de vogels opeens gingen fluiten: de randen waren helder wit geschilderd, bij beide vluchtheuvels!




We fietsten over de Soesterweg, die hele lange weg is één grote authentieke hobbelpartij, maar dat wist u al, tot aan het eind. Daar bekeken we de situatie bij de stoplichten die mensen (eigenlijk alleen voetgangers) helpen de BW-laan over te steken. Na korte tijd besloten we dat deze plek met spoed hoog op de knelpuntenlijst moet komen. Niet vanwege het stoplicht zelf: je hoeft niet lang te wachten als je op de knop drukt. De plek wordt door veel fietsers gebruikt maar er is nauwelijks opstelruimte. Er liggen een paar tegels en ernaast een even grote kuil waar regenwater lang in een plas blijft staan. De ruimte is beperkt doordat er een paar geheimzinnige kasten dicht langs het fietspad staan (elektriciteit? stoplichten?), maar het moet toch mogelijk zijn om er iets beters van te maken. Terwijl we stonden te kijken zagen we een moeder met een kinderbakfiets (met kind) vanuit de Soesterweg de BW-laan oversteken als een auto. De kronkel in het fietspad is voor zo’n bakfiets nauwelijks te nemen.



Het zogenaamde schelpenpaadje tussen tennispark en Midland parc naar de BW-laan is al jaren een vast punt op onze rondjes. Er is geen schelp meer te zien, maar het pad lijkt wel veel breder gemaakt dan het ooit was. Aan de sporen te zien wordt er flink over gereden met fietsen en brommers (motoren?). Het paaltje waar we veel over geklaagd hebben als een onzinnig ding dat nauwelijks zichtbaar was in het donker, ligt ernaast tussen de bladeren. Het is een prachtig paaltje, rood-wit (jawel!), maar het lijkt wel te vondeling gelegd. Het verdient een beter tehuis.

Wij fietsten door, richting de spoorwegovergang en bekeken de situatie in de bocht bij de Aletta Jacobslaan. Het fietspad vanaf de Daam Fokkemalaan tot net over het spoor wordt ingericht als twee-richtingenfietspad, d.w.z. er komt een streep door het midden. De manier waarop dat fietspad al jaren wordt gebruikt wordt zo gelegaliseerd. De ruimte blijft veel te krap, maar alle fietsers die vanaf het station de berg op willen hoeven zich dan niet langer overtreders te voelen. Het oversteken van de BW-laan vanuit de Aletta Jacobslaan, als je naar Isselt of Soest wilt, blijft een hachelijke zaak maar we zagen toch aardig wat mensen dat doen. Niet iedereen blijft aan de verkeerde kant fietsen.


Wij gaan de berg op naar de ingang van het Sint Maartenpad. Een prachtig pad maar wat verwaarloosd. De "inrit" over de stoep zou best wat mooier kunnen en een bordje "fietspad" zou wellicht meer mensen die kant op kunnen lokken. Zoals het nu is moet je tussen veel geparkeerde auto'’ de juiste plek vinden, een flinke hobbel nemen en meteen een helling over brokkelig asfalt. We hoorden hier vooral kraaien.



Door het bos, linksaf over het Eustatiuspad en het Sabapad naar de Kapelweg. De in/uitgang hier is wat bemoeilijkt met hekjes waar je langzaam tussen door moet. Logisch, want in volle vaart van de berg af zo de straat op zou levensgevaarlijk zijn. Toch voldoet het niet, gezien de flinke kuil en modderige plas naast het pad. Meer verharding is nodig om de slinger tussen de hekjes iets makkelijker te maken.



Hierna rijden we naar de rotonde in de Van Campenstraat. Er wordt al hard gewerkt. Omhoog kijkend in de Vondellaan zien we dat de ongeveer 90 jaar oude bomen (we hebben de jaarringen geteld) gekapt zijn, en horen van een buurtbewoonster dat dat uiteindelijk nog niet eens nodig was. Althans niet voor een verbeterde wegindeling, want die blijft practisch zoals die is. Het besluit is al lang genomen natuurlijk maar wat een gemiste kans om de situatie voor zowel fietsers als automobilisten veel veiliger te maken! De rijbaan blijft smal maar met een fietsstrook ernaast zodat je als fietser nog steeds rakelings ingehaald kan worden terwijl je ook maar moet hopen dat er niet iemand in een geparkeerde auto de deur opendoet.

De behoefte aan een bakkie troost was overweldigend na deze waarneming en dat hebben we dan ook maar gehaald. Sterk en dubbel!

Dubbelklinkers ipv asfalt op de Stationsstraat, gemiste kans!

Het kan de Amersfoortse fietsende forens niet zijn ontgaan op zijn dagelijkse route naar het Stationsplein: het fietspad tussen de Brouwersstraat en het station langs de Stationsstraat ligt er uit. Het is voor ons fietsers en wandelaars weer afzien: afstappen (liever niet), opstappen, laveren over de trottoirs. Het fietspad tussen station en de Wijersstraat is weer hersteld (nou ja...), en zelfs iets verbreed hebben we de indruk.

Het fietspad ligt er ronduit miserabel bij. Het is niet "glad" neergelegd, het hobbelt en we bespeuren hier en daar het begin van kuilen. Bovendien telden we op een kort stukje al een dozijn kapotte dubbelklinkers, die gaan dus heel binnenkort kiepen.

Nu heeft de gemeente eens uitgesproken dat ze op fietspaden de voorkeur geeft aan rood asfalt boven dubbelklinkers. Wij fietsers weten waarom: dat is gewoon lekker fietsen. Maar bij de Stationsstraat hebben ze de oude dubbelklinkers weer terug gelegd. Niks asfalt! Gemiste kans gemeente.